Zakelijk

Voorstelrondje? Onzin!

Nils ken ik al jaren. Een lange vent met een gulle lach. Vol van ideeën en inspiratie, hij vertelt er honderduit over. Ik ken weinig mensen die zo aimabel zijn en zich tegelijkertijd zo kunnen opwinden over van alles. Nils windt zich ook op over het ‘voorstelrondje.’

‘Ik kom vanwege mijn werk, waarin mijn rol vaak is dat ik meedenk met anderen, op allerlei plekken waar een groep mensen voor het eerst bij elkaar is. Ze zijn daar dan om samen iets voor elkaar te krijgen. Dan is er een soort gespreksleider en die doet dan een voorstelrondje. Wel in één zin, hè, voegt zo iemand dan nog toe. En wat gebeurt er steeds? De eerste stelt zich nog netjes kort voor, maar voor je het weet haalt iemand zijn hele cv erbij, de hobby’s, een powerpoint en binnen no time ben je drie kwartier verder!’ Zijn blik verraad een verbaasd soort woede.

‘Drie kwartier! we zijn toch bij elkaar om iets voor elkaar te krijgen? Ik heb nog nooit meegemaakt dat dat rondje bijdroeg aan het resultaat. Ik vind het dan echt zonde van mijn tijd, dat voorstelrondje. En het verdrietige is, mensen luisteren dan niet eens goed naar elkaar. Het is niet de bedoeling om door te vragen als iemand het woord heeft, sterker nog, iedereen lijkt vooral bezig te zijn om zijn verhaal in zijn hoofd voor te bereiden. Als je je wel echt zou kunnen voorstellen aan elkaar en goed kennis kunt maken dan heeft zo’n rondje echt waarde. Maar dan zou je een voorstelbijeenkomst moeten houden eigenlijk. Als spreker vraag ik hele zalen of zij het voorstelrondje waarderen. Nee zegt iedereen, en ze doen het toch.’

Met mildere stem: ‘Ik snap het wel dat mensen behoefte hebben aan enige veiligheid en dat zo’n rondje daar aan bij kan dragen. maar waarom dan niet een rondje dat iedereen zegt Ik ben er. En dan aan de bak.’

Hoe ontworstelt Nils zich aan het voorstelrondje? ‘Het is bijna niet te doen. Als ik mezelf voor moet stellen dan houd ik het maar kort en stuntel ik een beetje, dan hoeven anderen na mij niet onder de indruk te zijn en zelf poeha te maken. Dat helpt al een beetje. Maar uitgeroeid krijg ik het niet. Ik zit steeds in een ander gremium waarbij de norm We stellen ons aan elkaar voor heerst. Als ik gesprekleider ben dan is het een stuk gemakkelijker. Dan zeg ik gewoon: we doen geen voorstelrondje, jullie zijn allemaal cool en slim. Lets get to it. En dat werkt.

Ik wil toch weten of het hem soms toch lukt het voorstelrondje als deelnemer te saboteren. ‘Nee, ik houd dan toch te lang mijn mond en als het me echt te veel wordt dan ontplof ik. En dat werkt averechts. Wat ik soms wel doe en dit is een tip voor iedereen die dit soort rondjes kent er ook vanaf wil: Reken uit wat het kost. Dus tien deelnemers keer een half uur a 100,- per uur per persoon maakt al gauw  500,-. Dan kun je vervolgens de vraag stellen: was dit het waard mensen?’

*

Heb jij ook een ontworsteling te delen? Meld je verhaal dan hier.

Meer weten over De Ontworsteling of ontworstelingen in je mail krijgen?

1 Comment

  1. herkenbaar, ik ken er een waarbij je alleen je naam mag zeggen, ijs ook gebroken en duur niet lang. Afgelopen jaar toch al 2 keer meegemaakt dat er geen rondje was… het begin is er Ruud

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *